Maar mensen, is me dat daar even dik meegevallen. Wat een stad, wat een stad. OK, Times Square op een zondagnamiddag leverde de commentaar “dit nooit meer” op, maar voor de rest vond ik het zonder meer een erg positieve ervaring. Hoogtepunten waren Washington Square Park, Greenwich Village in ‘t algemeen en Coney Island. En Johnny’s Bar in de West Village na zonsondergang, maar da’s een ander verhaal. Ik moet er wel bijzeggen dat we er vanaf de tweede dag uitstekend zomerweer hadden, dus dat zal wel meespelen in m’n positief beeld van de stad. Het uit-ste-kend gezelschap deed er ook zeker geen kwaad aan.

Nu heb ik voor dit jaar nog een crapload aan verlof staan, en een omgekeerd evenredig aantal plannen. Zie ik opeens dat The Feelies, één van m’n absoluut favoriete bands, op 11 september in de Catskills spelen, op een boogscheut van New York. The Feelies zijn een indiegroepje die haar meeste wapenfeiten in de jaren tachtig gespeeld hebben, en die met Crazy Rhythms één van de sterkste debuutalbums ooit uitgebracht hebben. Na dik vijftien jaar zijn ze in 2008 terug bijeen gekomen (iets wat ik onmogelijk achtte aangezien de groepsleden op voet van oorlog zijn gesplit indertijd). Ik heb ze net gemist toen ik in NYC was (hun thuisbasis is Hoboken, NJ, net aan de andere kant van de Hudson dus) maar nu heb ik toch wel erg veel zin om te gaan. De vluchten zijn nog lekker goedkoop (400 euro), ik ben toch immuun voor de Mexicaanse griep (we zaten daar toen de eerste dode viel en tientallen scholen in Queens de deuren moesten sluiten) én The Feelies spelen integraal Crazy Rhythms.Waarom niet eigenlijk…

Nu zaterdag zie ik BGNY, ik hoop dat hun aanbod om te mogen logeren in Jersey nog altijd geldt.

IMG_7538

Originally uploaded by Smintjes

Coney Island, Brooklyn, 20 mei 2009

28 graden, en de mensen van de brandweer lijken niet gehinderd door hun zware jassen. Geen idee waarom ze daar op de pier rondliepen, maar ‘t blijft een indrukwekkend zicht vind ik.

Aanrader, Coney Island, zeker bij lekker weer. Een heel ander facet van New York, op slechts een uurtje metro rijden vanuit Midtown. Neem wel een expresslijn en geen local, dat bespaart je enkele tientallen stops. Kregen we door toen we van de local afstapten.

Bunk: Them Greeks sure have some weird-ass names.
McNulty: Hey, don’t knock the Greeks. They invented civilization.
Bunk: Yeah, and ass-fucking, too.

Toch hou ik de nerd in mij tevreden. Als van kindsbeen af ben ik een trouwe lezer van comics, en dan nog het liefste van die uit de Marvel-stal. Bijlange niet alles, maar de Spider-Man-reeks roept zulke nostalgische beelden op dat ik ze nog erg graag (her)lees. Indertijd las ik de Nederlandse JuniorPress-vertalingen, en die ben ik toch enkele jaren blijven volgen tot de compleet van de pot gerukte Clone-saga waar ineens bleek dat de Spidey waarmee we al die jaren meeleefden, een kloon van de echte bleek te zijn. Bullshit natuurlijk, en dat bleek ook uit de verkoopscijfers.

De laatste tijd ben ik weer een regelmatige Spidey-lezer. Niet alle verhaallijnen boeien me even hard, en Marvel heeft de onhebbelijke gewoonte om één keer om de zoveel jaar een reboot van z’n universum te doen. De Ultimate, Original of Reborn-titels zijn niet meer te tellen. Groot was mijn vreugde dan ook toen ik ergens op het internet een download vond van oude spideys, in het bijzonder van die die ik als vroege tiener als een bezetene verslond. Ze liggen nu nog ergens op de ouderlijke zolder, dus op zich vind ik niet dat ik iets illegaals heb gedaan door ze te downloaden. (Ja, comics kan je perfect downloaden in het cbr-formaat. Ik lees ze op m’n netbook, leest als een tiet!)

Andere comics die ik nu nog geregeld koop zijn de MAX-versie van The Punisher en vooral DMZ, een ongelooflijk goed uitgewerkte reeks over een nieuwe burgeroorlog in de VS waarbij Manhattan een gedemilitariseerde, anarchistische en chaotische hel is geworden. Dikke aanrader, zeker omwille van de realistische weergave van een quasi verlaten New York. Denk I Am Legend gekruist met Mad Max.

Ziezo, genoeg nerdpraat voor één zondag me dunkt, ik ga eens kijken waar Peter Parker twintig jaar geleden ook alweer mee bezig was. Nuff Said!

En een iets gepersonaliseerdere (wat een woord!) layout zou ook tof zijn. Tips zijn altijd welkom in de comments of via smintjes – at – gmail.com

Tack så mycket.

Misschien is het zinniger – en korter- om wat toelichting te geven waarom ik er indertijd mee opgehouden ben.Die reden is eigenlijk kinderlijk simpel: geen zin meer. Beu om elke dag te tobben over wat ik nu weer op die onnozele weblog moest zetten. De frequentievan de laatste posts illustreert dit. Plus het CMS dat ik gebruik voor de updates heeft gewoon zijn beste tijd gehad. Ik werd elke drie weken wel bezocht door comment spammers en de ene bug stak nog vóór de andere de kop op. Plus ik had de indruk dat ik m’n zever kwijtkon in andere kanalen, waarvan Facebook en de toog van de Libertad de belangrijkste waren.

Maar dan doken er toch weer dingen op waarover ik me heerlijk kon (en kan) opwinden. In het bijzonder de miskleunen op de Vlaamse televisie, zowel de openbare als de commerciële netten. En plots start die bijna vergeten Frank Molnar een eigen tv-station op, dat van ‘s morgens tot ‘s avonds het gedroomde blogmateriaal uitzendt. Ineens duiken er cursiefjes op de voorpagina van De Morgen op, die het presteren om nog nietszeggender te zijn dan die van Bernard Dewulf. All of a sudden zeggen ze bij 2BE dat ze goed bezig zijn. Geef nu toe, daar moet toch reactie op komen.

Soit, de laatste weken zijn er enkele mensen die me de oren van de kop zagen om terug met smintjes.be te beginnen, en eerlijk gezegd heb ik er terug zin in gekregen. Erst moet ik nog wat orde op zaken stellen, eens rondkijken naar wat ik lay-outgewijs hier nog kan veranderen, en dan zullen we er nog maar eens aan beginnen zeker?

Ontevreden reacties kunnen steeds gestuurd worden naar spambak -at- gmail.com

Roy Scheider, die met Frank Murphy in Blue Thunder

Dat ik een zwak heb voor Scandinavi

Het gerucht bleek dan toch waar te zijn: als je dertig jaar bent in
een verkiezingsjaar dan is de kans groot dat je je burgerplicht met een
paar uur mag gaan verlengen op de dag van de keuze. En zo geschiedde
enkele weken geleden: ik kreeg een uitnodiging in de bus dat ik langs
de politie mocht passeren om mijn oproepingsbrief te gaan afhalen. Niet
dat ik er erg veel mee inzat: als licentiaat politieke wetenschappen
wilde ik wel eens met de neus op de feiten zitten als de democratie
zich in zijn zuiverste vorm laat zien. 

Toch, ik geef het
ruiterlijk toe, had ik me ge