Heel wat mensen zullen mijn game-verleden wel kennen. Enkele jaren geleden was ik full time games-redacteur bij Planet Internet, een erg leuke job die uitmondde in drie seizoenen van de meest crappy tv ooit uitgezonden. Maar wel uitstekend geamuseerd, dank je. Ik heb toen wel zulk een overdosis aan computergegenereerde pixels over m’n netvlies gehad dat ik tegenwoordig zo goed als niet meer speel. Af en toe nog eens een Project Gotham Racing of een Burnout, hier en daar een shootertje zoals Call of Duty, maar daar houdt het dan ook bij op.
Toch hou ik de nerd in mij tevreden. Als van kindsbeen af ben ik een trouwe lezer van comics, en dan nog het liefste van die uit de Marvel-stal. Bijlange niet alles, maar de Spider-Man-reeks roept zulke nostalgische beelden op dat ik ze nog erg graag (her)lees. Indertijd las ik de Nederlandse JuniorPress-vertalingen, en die ben ik toch enkele jaren blijven volgen tot de compleet van de pot gerukte Clone-saga waar ineens bleek dat de Spidey waarmee we al die jaren meeleefden, een kloon van de echte bleek te zijn. Bullshit natuurlijk, en dat bleek ook uit de verkoopscijfers.
De laatste tijd ben ik weer een regelmatige Spidey-lezer. Niet alle verhaallijnen boeien me even hard, en Marvel heeft de onhebbelijke gewoonte om één keer om de zoveel jaar een reboot van z’n universum te doen. De Ultimate, Original of Reborn-titels zijn niet meer te tellen. Groot was mijn vreugde dan ook toen ik ergens op het internet een download vond van oude spideys, in het bijzonder van die die ik als vroege tiener als een bezetene verslond. Ze liggen nu nog ergens op de ouderlijke zolder, dus op zich vind ik niet dat ik iets illegaals heb gedaan door ze te downloaden. (Ja, comics kan je perfect downloaden in het cbr-formaat. Ik lees ze op m’n netbook, leest als een tiet!)
Andere comics die ik nu nog geregeld koop zijn de MAX-versie van The Punisher en vooral DMZ, een ongelooflijk goed uitgewerkte reeks over een nieuwe burgeroorlog in de VS waarbij Manhattan een gedemilitariseerde, anarchistische en chaotische hel is geworden. Dikke aanrader, zeker omwille van de realistische weergave van een quasi verlaten New York. Denk I Am Legend gekruist met Mad Max.
Ziezo, genoeg nerdpraat voor één zondag me dunkt, ik ga eens kijken waar Peter Parker twintig jaar geleden ook alweer mee bezig was. Nuff Said!
