Gisteren nog eens dunnetjes het BK veldrijden overgedaan in de bossen rond de Lilse Bergen. Kurt, Lieve, Willem en Nix
kwamen een namiddagje naar Wechel afgezakt om het lijf in een
spandex-broekje te hijsen en het slijk op te zoeken. Ikzelf ben
helemaal geen mountainbiker, maar voor de gelegenheid had ik een vriend
zijn Minerva (“serieus goei machien” volgens de Willem) mogen lenen en
smeet ik me het hondenweer in. Dat was niet echt een succes te noemen.
Vooreerst had ik geen cross-tenu. De anderen zagen er allemaal lekker
atletisch uit met hun koersbroekjes en -jasjes, ik reed ertussen in een
ouwe legerbroek en -jas. Na tien minuten voelde ik het slijk
al door m’n bilspleet lopen. Ook was voor m’n fietsmakkers
blijkbaar “rustig rijden” hetzelfde als wat in mijn woordenboek onder
“smeren als een zot” geboekstaafd staat. Yep, de acht jaar Gauloises
eisten hun tol gisteren. Toen we na een uurtje terug in de omgeving van
m’n huis kwamen ben ik wijselijk afgedraaid richting douche. De anderen
hebben dan nog een klein toertje gedaan alvorens ook de oprit van de
Smintjes-residentie op te draaien.
Even later zaten we met z’n
allen rond een trappist/Leffe/N.A./soepje in de Zandfluiter, en werd er
nog eens goed bijgeluld. Volkomen geslaagde zaterdagnamiddag!
E